RAW LIGHT - Anna Nowickia | Polska Sieć Tańca

Raw Light jest wymierną, fizyczną podróżą stającego się ciała; ulotną próbą nadania formy nieustannie zmieniającemu się doświadczeniu, działaniem umożliwiającym wyłonienie się migoczących obrazów; bezpośrednim uobecnieniem płynnego, wielowarstwowego ciała kalejdoskopowego, które tańczy w surowym świetle na styku realnego i wyobrażonego, odczuwanego i śnionego, odważnie wskazując niewidzialne i nieznane. Język, oczy i kończyny zwrócone ku jasności. Z naciętej tkanki czasu i przestrzeni wyrasta trwałe zaufanie.


Spektakl powstał z ogromnej potrzeby bycia na scenie i przetańczenia tematów, które badałam przez ostatnich sześć lat: uwagi, snów i wyobraźni.
„To bardzo wyczuwalne, stopniowe otwieranie hermetycznego świata własnego wnętrza sprawia, że Raw Light przesycony jest intensywną emocjonalnością. Półświadomie widzowie przebywają tą samą ścieżkę, co artystka. Od początku do – nie ostatecznego, ale jednak – końca. W prezentowanych wcześniej Stanach Wyśnionych tancerka zamknęła widownię w ramę swojej wyobraźni, czyniąc z publiczności bohaterów jej snu. Tutaj stało się coś odwrotnego – udało się dopuścić do czegoś na pierwszy rzut oka nieprzystępnego.” Jan Karow, recenzja dla portalu off-teatr.pl
Koncepcja, choreografia, wykonanie: Anna Nowicka
Muzyka: Klaus Janek
Kostium: Kiss the Future / Tanja Padan
Reżyseria światła: Aleksander Prowaliński
Fotografia: Katarzyna Szugajew
Czas trwania: 45 min 
Ogromne podziękowania: DOCK11 i Petera Pleyera, Fabrik Potsdam, Richarda Aslana, Bonnie Buckner, Chrisa Gylee, Sanji Gergoric, Claudii Hill, Jessici Ekomane Etoua, Tabei Xenia Magyar, Lulu Obermayer, Tanji Padan, Aurory Rodriguez, Katarzyny Szugajew oraz dla Mateusza Szymanówki, który zainicjował mój proces twórczy.

Anna Nowicka jest absolwentką eksperymentalnej szkoły tańca SEAD w Salzburgu, Ernst-Busch/HZT w Berlinie oraz wydziału psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jej artystyczne poszukiwania skupiają się na relacji pomiędzy śniącym ciałem a ciałem tańczącym, a zwłaszcza na zagadnieniach choreografii wyobrażonego. W ramach swojej praktyki zgłębia wielorakie perspektywy patrzenia oraz możliwości wykorzystania różnych punktów widzenia jako narzędzi do odkrywania i ujawniania wszelkich możliwych, z pozoru oku niedostępnych, obrazów. Choreografowanie postrzega jako nieustanne badanie związku i napięcia między procesem twórczym a jego rezultatem (rozumianym także jako poszukiwań produkt uboczny). Anna ogromnie ceni współpracę artystyczną z Rosalind Crisp i Peterem Pleyerem. Jej indywidualna praktyka choreograficzna od 2010 roku (udziału w Solo Projekcie) związana jest z Art Stations Foundation w Poznaniu. Anna jest laureatką wielu nagród i stypendiów, m.in. DAAD Preis, Studienstiftung des deutschen Volkes, Tanzstipendium miasta Berlina; jej spektakl „fire is raging in your hair” wygrał festiwal 100 GRAD w HAU w Berlinie (2012), a solo: „truth is just a plain picture. said bob.” znalazło się w programie Polskiej Platformy Tańca 2012. Obecnie Anna studiuje na trzecim roku studiów doktoranckich na wydziale aktorskim PWSTvFiT w Łodzi, oraz jest praktykantką w The School of
Images dr Catherine Shainberg i rozwija pracę ze snami u Bonnie Buckner, dzieląc swoje życie między Berlin a Polskę.

POLSKA SIEĆ TAŃCA

19 listopada 2017 r. w Centrum Kultury w Lublinie nastąpiło podpisanie historycznego dokumentu – porozumienia stron tworzących pierwszą w Polsce, sformalizowaną sieć centrów wspierających Sztukę Tańca. Po trwającym dwie dekady rozkwicie instytucji związanych z tańcem oraz umocnieniu tej formy wyrazu jako niezależnej formy sztuki, konsolidacja środowiska i budowanie mostów między światem twórców niezależnych a profesjonalnymi scenami, jak ma to miejsce od wielu już lat na Zachodzie Europy, wydaje się kolejnym logicznym krokiem.

Głównymi celami Sieci są A) stworzenie warunków do prezentacji wewnątrz kraju spektakli tworzonych przez zespoły instytucjonalne oraz niezależnych artystów, B) konsolidacja środowiska – wymiana pomiędzy centrami o różnych estetykach artystycznych, C) bardziej wydajne i przewidywalne wykorzystanie środków finansowych przeznaczanych na taniec.

Polską Sieć Tańca tworzą przede wszystkim odważni i zdeterminowani ludzie – kierownicy i dyrektorzy instytucji wspierający Sztukę Tańca od lat. Sieć jest inicjatywą oddolną, kreowaną w duchu wymiany i poszanowania różniących się od siebie artystycznych wizji.

Rok pilotażowy PST został uruchomiony dzięki otwartości i dobrej woli Ryszarda Kalinowskiego (Lubelski Teatr Tańca, Centrum Kultury w Lublinie), Joanny Leśnierowskiej (Art Stations Foundation Grazyny Kulczyk w Poznaniu), Iwony Orzełowskiej (Teatr Tańca Caro, Centrum Kultury i Sztuki im. A. Meżeryckiego w Siedlcach), Adriana Lipińskiego (Teatr ROZBARK w Bytomiu), Agaty Moląg (Krakowskie Centrum Choreograficzne, Nowohuckie Centrum Kultury), Elżbiety Pańtak (Kielecki Teatr Tańca), Doroty Cząstki (Regionalne Centrum Kultur Pogranicza w Krośnie) oraz Joanny Szymajdy (Instytut Muzyki i Tańca).