Płaczki | Grupa wokół Centrum


Krakowskie Centrum Choreograficzne | Nowohuckie Centrum Kultury
POLSKA SIEĆ TAŃCA

Beksa. Płacze-nie-becze! Że aż tchu brak. Takie życie. Taki zawód. Czasem po prostu nie chce się z nikim gadać. Czasem ból jest zbyt silny. Wszystko się już stało, tego już nie zmienisz. Rycz! I daj żyć innym. Profesjonalnie. Na pokaz. Lament. Histeria. Szloch. Że och! Martwisz się czasem czy „Twoje życie coś znaczy”? Co po sobie zostawisz? I kto za Tobą zapłacze? Nic się nie martw! Załatwi się. Takich.
Żałoba to tematyka dziś raczej niepopularna. Tworząc „Płaczki” chciałyśmy zderzyć tradycję z współczesnością i przyglądnąć się różnym wariantom „przeżywania”, ale też opowiadania o nim. Kreując scenki na przemian poważne, ironiczne, zabawne, smutne, a czasem groteskowe, staramy się igrać z wrażliwością widzów, wplątując ich w emocjonalne pułapki, a czasem odsłaniając mechanizmy konstrukcyjne spektaklu. „Płaczki” to spektakl interaktywny, przełamujący bariery sceniczności, budujący intymność w bliskim spotkaniu między widzem a artystą. Nasza obecność i koncentracja są tu wystawione na próbę w nastrojowych lub na wpół improwizowanych działaniach w konfrontacji z publicznością.

koncepcja i choreografia: Agata Moląg 
tańczą: Agata Moląg, Monika Świeca, Marta Wołowiec

producent: Nowohuckie Centrum Kultury

Moląg tworzy spektakl dekonstruujący zarówno tabu śmierci i żałoby, jak i samą figurępłaczki, która zostaje poddana swoistej karnawalizacji. Płaczki, inaczej nazywane łzawicami, to kobiety, które były wynajmowane w celu okazywania rozpaczy oraz opłakiwania zmarłego przed i w trakcie uroczystości pogrzebowych. […] Żartobliwa, rozbuchana choreografia do kiczowatej piosenki Lesley Gore It’s My Party staje się tyleż śmiesznym, co przejmującym podsumowaniem opowieści o nieprzedstawialności i intymności doświadczenia bólu.
Alicja Müller

Płaczki, Grupa Wokół Centrum/ Mourners, Around Centre Group (trailer) from KrakowskieCentrumChoreograficzne on Vimeo.

recenzja dla portalu taniecpolska.pl

Grupa Wokół Centrum to kolektyw artystyczny, działający w ramach Krakowskiego Centrum Choreograficznego – Nowohuckiego Centrum Kultury, w którego skład wchodzą tancerki Agata Moląg, Monika Świeca i Marta Wołowiec oraz zapraszani goście. Kolektyw produkuje własne spektakle, realizuje projekty artystyczne we współpracy z artystami z Polski i zagranicy, sprawuje opiekę nad wydarzeniami realizowanymi przez Krakowskie Centrum Choreograficzne oraz prowadzi regularne lekcje tańca współczesnego.
Idea powstania grupy wyrosła z głębokiej potrzeby eksperymentu, eksploracji, inspiracji oraz z zamiłowania do różnorodności w budowaniu scenicznego przekazu. Wierzymy, że tylko spotkania, a czasem nawet zderzenia odmiennych estetyk ruchowych, poglądów na sztukę, budują nową jakość. Interesuje nas to, co powstaje na styku. Czerpiemy z tego co prywatne, niesceniczne, parateatralne. Artyzmu szukamy w prostocie, przekazu w cytatach z życia, a smaku i waloru w ruchu. Nigdy nie zapominamy o tym, że jesteśmy tancerzami, a więc ruch jest naszym głównym narzędziem.
Nowohuckie Centrum Kultury obecne na kulturalnej mapie Krakowa od 1983 roku, stawia sobie za cel przygotowanie i angażowanie społeczeństwa do aktywnego odbioru kultury w szerokim tego pojęcia znaczeniu, również poprzez współtworzenie jej wartości. W ramach Centrum działa kilkanaście zespołów, reprezentujących szeroki wachlarz aktywności tanecznych i artystycznych, w tym profesjonalny kolektyw taneczny Grupa Wokół Centrum.
Tańcem współczesnym w Nowohuckim Centrum Kultury zajmuje się specjalnie powołany do tego dział – Krakowskie Centrum Choreograficzne. KCC działa w skali lokalnej, miejskiej, ogólnopolskiej i międzynarodowej, jako centrum myśli, edukacji i kreacji twórczej na płaszczyźnie sztuki tańca oraz w obszarach z tańcem związanych. Służy prezentacji, promocji i profesjonalizacji tańca, ze szczególnym uwzględnieniem tańca współczesnego i teatru tańca. Stara się komunikować taniec z innymi obszarami sztuki tworząc okazje do interdyscyplinarnych działań i spotkań. Dzięki własnej scenie (Studio KCC)  i regularnie odbywającym się imprezom i festiwalom, Centrum wspiera ogólnopolski i międzynarodowy obieg spektakli tanecznych i włącza się w promocję polskiej twórczości poza krajem oraz jej wymianę z twórczością z zagranicy.
Krakowskie Centrum Choreograficzne jest organizatorem: Festiwalu Tańca Współczesnego SPACER, BalletOFFFestival, konkursu choreograficznego 3…2…1…TANIEC!, międzynarodowych warsztatów tańca FIZYCZNYzGAGAcamp.

POLSKA SIEĆ TAŃCA
19 listopada 2017 r. w Centrum Kultury w Lublinie nastąpiło podpisanie historycznego dokumentu – porozumienia stron tworzących pierwszą w Polsce, sformalizowaną sieć centrów wspierających Sztukę Tańca. Po trwającym dwie dekady rozkwicie instytucji związanych z tańcem oraz umocnieniu tej formy wyrazu jako niezależnej formy sztuki, konsolidacja środowiska i budowanie mostów między światem twórców niezależnych a profesjonalnymi scenami, jak ma to miejsce od wielu już lat na Zachodzie Europy, wydaje się kolejnym logicznym krokiem. Polska Sieć Tańca zrzesza instytucje wspierające sztukę tańca w Polsce. Sieć ma na celu stworzenie warunków do cyrkulacji wewnątrz kraju polskich produkcji, powstających w instytucjonalnych zespołach oraz tworzonych przez niezależnych artystów, jak i konsolidację środowiska poprzez wymianę między centrami. U podstaw Sieci leży wzajemne poszanowanie artystycznych wizji oraz współpraca tworzących ją podmiotów.

Głównymi celami Sieci są 
A) stworzenie warunków do prezentacji wewnątrz kraju spektakli tworzonych przez zespoły instytucjonalne oraz niezależnych artystów, 
B) konsolidacja środowiska – wymiana pomiędzy centrami o różnych estetykach artystycznych, 
C) bardziej wydajne i przewidywalne wykorzystanie środków finansowych przeznaczanych na taniec.
Polską Sieć Tańca tworzą przede wszystkim odważni i zdeterminowani ludzie – kierownicy i dyrektorzy instytucji wspierający Sztukę Tańca od lat. Sieć jest inicjatywą oddolną, kreowaną w duchu wymiany i poszanowania różniących się od siebie artystycznych wizji.
Rok pilotażowy PST został uruchomiony dzięki otwartości i dobrej woli Ryszarda Kalinowskiego (Lubelski Teatr Tańca, Centrum Kultury w Lublinie), Joanny Leśnierowskiej (Art Stations Foundation Grazyny Kulczyk w Poznaniu), Iwony Orzełowskiej (Teatr Tańca Caro, Centrum Kultury i Sztuki im. A. Meżeryckiego w Siedlcach), Adriana Lipińskiego (Teatr ROZBARK w Bytomiu), Agaty Moląg (Krakowskie Centrum Choreograficzne, Nowohuckie Centrum Kultury), Elżbiety Pańtak (Kielecki Teatr Tańca), Doroty Cząstki (Regionalne Centrum Kultur Pogranicza w Krośnie) oraz Joanny Szymajdy (Instytut Muzyki i Tańca).