Korzystając ze strony internetowej teatrrozbark.pl są Państwo jej użytkownikami. Spełniając prawny obowiązek zgodnie z art. 13 ust. 1 i ust. 2 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych UE 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. informuję, że:

  • 1) Administratorem Danych Osobowych jest Bytomski Teatr Tańca i Ruchu ROZBARK, ul. Kilara 29, 41-902 Bytom, reprezentowany przez Adriana Lipińskiego - Dyrektora.
  • 2) Wyznaczyliśmy inspektora ochrony danych, z którym można skontaktować się poprzez e-mail: iod@teatrrozbark.pl w każdej sprawie dotyczącej przetwarzania Pani/Pana danych osobowych.
  • 3) Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą w celu prowadzenia działalności statutowej Bytomskiego Teatru Tańca i Ruchu ROZBARK, poprzez stronę internetową na podstawie art. 6 ust 1 pkt. a. RODO.
  • 4) Dane osobowe Pani/Pana będą przetwarzane na czas trwania działalności statutowej Bytomskiego Teatru Tańca i Ruchu ROZBARK, w Bytomiu.
  • 5) Posiada Pani/Pan prawo dostępu do wszystkich przekazanych i przetwarzanych danych osobowych dziecka oraz prawo ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo wniesienia sprzeciwu, prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, które wyrażono na podstawie zgody przed jej cofnięciem.
  • 6) Przysługuje Pani/ Panu także prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego zajmującego się ochroną danych osobowych, gdy uzna Pani/Pan, że przetwarzanie danych osobowych przez Bytomski Teatr Tańca i Ruchu ROZBARK, narusza przepisy Rozporządzenia.
  • 7) Korzystanie ze strony internetowej jest czynnością dobrowolną.

Media spektaklu "Gatunki Chronione"

Media o "Gatunkach chronionych":

http://www.tvp.info/15748956/gatunki-chronione-performance-niepelnosprawnych-w-bytomiu

http://www.swotee.pl/events/32234/Premiera-Gatunki-Chronione-Anu-Czerwi%C5%84ski-Rafa%C5%82-Urbacki-Film-Performens

http://naszesprawy.eu/kultura-i-sztuka/8559-teatr-ruchu-alternatywnego.html

FRAGMENTY RECENZJI

„Po licznych medialnych wypowiedziach Rafała Urbackiego dotyczących reprezentacji osób o alternatywnej motoryce, można było się poczuć w impasie poprawności politycznej. Jak bowiem mówić o niepełnosprawnych fizycznie bez wchodzenia w retorykę superbohaterską lub martyrologiczną? Słowa w działaniu (...).”.

21 listopada 2014 r., Marta Stańczyk, Dziennik Teatralny, Kraków,
Link do źródła:
http://www.dziennikteatralny.pl/artykuly/sila-spojrzenia.html

„(...) "Gatunki chronione" wolne są od laurkowej wzniosłości, co stanowi ich największy atut. Można co prawda mówić o swoistej afirmacji, ale nie należy jej mylić z próbą uświęcenia kalectwa. Jeśli bowiem performerzy coś afirmują, dalekie jest to od, skazanego na śmieszność, lubowania się w niepełnosprawności. Mamy zaś do czynienia z prezentowaniem dumy czerpanej z fizycznych, swoją drogą naprawdę imponujących, możliwości niedoskonałych ciał.
(...) Kleczewska w wywiadzie udzielonym niegdyś Krystynie Duniec wyrażała niedosyt w kwestii obecności ciał zdeformowanych, a więc ciekawych, na scenach teatralnych. Rozprawiając o owym braku, powoływała się na sztuki wizualne oraz na Żmijewskiego. Z przekonaniem mówiła o teatrze jako agorze, w której prawo głosu powinny mieć wszystkie rodzaje cielesności, również tej okaleczonej. Aż chciałoby się powiedzieć – „i wtedy przyszedł Rafał Urbacki”. (...).”.

20 listopada 2014 r., Alicja Müller, Teatralia Kraków (numer 115/2014)
Link do źródła:
http://www.teatralia.com.pl/kurwa-ty-nie-masz-reki-gatunki-chronione/

„(...) Z całą pewnością nie jest to przekaz lekki i łatwy – chociaż pełen poezji i pozytywnych emocji – bo tańczą osoby z widocznymi dysfunkcjami, dla których określenie „z alternatywną motoryką” jest wręcz doskonałym opisaniem. Jak bardzo idealnym przekonują nas podczas pokazu, który jest przede wszystkim wielkim wyzwaniem aktorskim i ruchowym dla wszystkich bohaterów tego przedsięwzięcia. (…) Przyznaję, przeżyłam szok, ale i swoiste catharsis. Mój jednostkowy bunt przeciw takim eksperymentom bardzo powoli zmieniał się tego piątkowego wieczoru początkowo w przyzwolenie, potem zrozumienie i w końcu w akceptację. Reszta widowni była zdecydowanie wyżej w drabinie rozwoju psychospołecznego, bo żywo reagując na prezentację tancerzy obdarzała ich rzęsistymi brawami i uśmiechem pełnym aprobaty i uznania. Warto obejrzeć ten spektakl, poczuć poezję niezwykłych i nie do końca zwerbalizowanych emocji, odczuć pulsujące zaangażowanie uczestników tego wydarzenia i wszechobecną więź z gatunkiem homo sapiens.
Serdecznie polecam...”.

30 czerwca 2014 r., Iwona Kucharska, Nasze Sprawy
Link do źródła:  www.naszesprawy.eu/kultura-i-sztuka/8559-teatr-ruchu-alternatywnego.html