fast food foot

13 maja (sobota), godz. 19.00

Bilety można zakupić tylko i wyłącznie 13 maja (sobota), od godziny 12.00 w kasie Teatru ROZBARK. Jedna osoba może zakupić maksymalnie dwa bilety na spektakl grany w ramch Dnia Teatru Publicznego oraz towarzyszącej mu akcji „Bilet do teatru za 500 groszy”.

koncepcja, choreografia, reżyseria
ANNA PIOTROWSKA

W ROLACH GŁÓWNYCH:
Ekstrawaganza Magic Molly Jones briefly Magic Molly – Angelika Tomasiak,
José Boss CelebRemos – Artur Bieńkowski,
dr Gonzo Desmond For Friends – Kamil Bończyk,
Santa Atributa Bee Brown – Szymon Dobosik,
Alojzy Alojzy – Jacek Niepsujewicz,
Diamond Fog –  Alexey Torgunakov,
Mr Patrick Boogie Man – Piotr Mateusz Wach.

kreacja i wykonanie:
Angelika Tomasiak, Artur Bieńkowski, Kamil Bończyk, Szymon Dobosik, Jacek Niepsujewicz, Alexey Torgunakov, Piotr Mateusz Wach,
światła: Paweł Murlik  Anna Piotrowska,
kostiumy & scenografia: Anna Piotrowska,
muzyka: kolaż,
realizacja: Marcin Aleksiej, Michał Wawrzyniak, Magdalena Hajda
grafika: Aleksander Joachimiak,
premiera: 11 lutego 2017, Teatr Rozbark,
produkcja: Teatr Rozbark,
współprodukcja: Fundacja Rozwoju Tańca,
obserwatorium krytyczne: Anna Duda, Aleksandra Kranz
czas: 60 minut (bez przerwy)
spektakl: 12+

Popkulturowe nawiązanie do fast food to nie refleksja nad tym, jak się odżywiamy. To metafora prędkości, z jaką pochłaniamy obrazy i przyjemności, z jaką wchodzimy w to, co podsuwają nam masowe media. Wyjściową tworzonego spektaklu jest swobodna struktura TV show z wszystkimi tego konsekwencjami. Postaci, w jakie wcielają się tancerze poruszać się będą w tym świecie w rytmie znanych hitów disco. Pozorna obecność kamery i częsta zmiana treści nada poszczególnym scenom surrealistycznego charakteru. Ruch sprowadzony jest do rodzaju „choreografii w drodze” z towarzyszącym nieustannie rytmem disco. Konwencja ta to nie tylko zbiór cytatów z kultury masowej. „Disco koncept” zawiera w sobie dążenie do budowania szczególnej atmosfery „bycia w stanie disco” i próbę zidentyfikowania „disco body”, jego nonszalancji i ekscytacji. Wykorzystane dyskotekowe hity niosą nieco dalej w świat wyobraźni, pozostawiając często jedynie muzyczny ślad. Nie będzie więc jednej opowieści, lecz w zamian dużo ekstrawagancji, ekscentryzmu i ekscytacji. To energia zawarta w disco będzie dyktować założenia choreografii. Nawet przy minimalnym ruchu, ważne jest ostatecznie to, by pozostać w transowym stanie disco…
Anna Duda, Obserwatorium Krytyczne

ANNA PIOTROWSKA – Kierownik artystyczny zespołu Teatru ROZBARK. Tancerka, choreograf, reżyser, nauczyciel tańca współczesnego, Fundator i Prezes Zarządu Fundacji Rozwoju Tańca eferte, założycielka „mufmi” w Warszawie (1995 r. - teatr działa w Klubie DGW). Stworzyła ponad 90 autorskich choreografii i przedstawień. Pomysłodawczyni i koordynatorka wielu ogólnopolskich i międzynarodowych programów edukacyjno-kulturalnych: PolemiQi, Atak przestrzeni, Kierunek (Europa_Warszawa).taniec, SoloDuo_Polska, laboratorium choreografii, British 4 Polish Dance i in. Laureatka „SoloDuo Dance Festival” (Budapeszt 2005/2006), wielokrotnie juror SoloDuo, Stypendystka British Council Awards 2004 Young Polish Arts Entrepreneur. Producent przedstawień teatru tańca. Juror Doliny Kreatywnej programu TVP2 w dziedzinach taniec i animacja kultury. Anna Piotrowska uczestniczyła jako gość w festiwalu Gramigna Festival (Palermo 2007), International Poesifestival (Sztokholm 2007), Nu Dance Fest (Bratysława 2007/2008), Fabriaktionen (Berlin 2008), Working Title Festival (Bruksela 2008), jak również wielokrotnie jako gość Międzynarodowej Konferencji Tańca Współczesnego (Bytom), Międzynarodowego Festiwalu Współczesnych Form Tańca (Kalisz, główna nagroda 2007), Międzynarodowych Spotkań Teatrów Tańca (Lublin), wielokrotny gość festiwalu SoloDuo Dance Festival (Budapeszt 2005-2015). Reżyser ruchu w teatrach dramatycznych m.in. w Szczecinie, Zielonej Górze, Poznaniu, Krakowie, Warszawie, Białymstoku i Legnicy. Współpraca z reżyserami: Paweł Kamza, Michał Siegoczyński, Artur Tyszkiewicz. We wrześniu 2015 r. spektakl w reżyserii Anny Piotrowskiej i wykonaniu Łukasza Pawłowskiego „toniejestpostawartystyczna! czyli premiery nie będzie!” zdobył Grand Prix XIII Ogólnopolskiego Przeglądu Monodramu Współczesnego w Warszawie i Nagrodę Główną 3. Koszalińskich Ogólnopolskich Dni Monodramu. Anna Piotrowska otrzymała Złotą Maskę województwa śląskiego za reżyserie i choreografie spektakli Bytomskiego Teatru Tańca i Ruchu Rozbark, w tym: „Zagubieni w skórze”, „democratic body”, „toniejestpostawartystyczna! czyli premiery nie będzie”, „umarłam w krasie, czyli przypuszczalnie żyłam”, „czytANKI perFORMAtywne”.

O zespole
Aktualny zespół Bytomskiego Teatru Tańca i Ruchu ROZBARK ma na swoim koncie już kilka znakomitych produkcji: „democratic body” (czerwiec 2015), „Zagubieni w skórze” (listopad 2015), „umarłam w krasie, czyli przypuszczalnie żyłam” (grudzień 2015) oraz „Podziemne słońca” (czerwiec 2016). Z częścią składu zespołu w reżyserii Anny Piotrowskiej zrealizowane zostały również inne produkcje, m.in. spektakl dyplomowy dla studentów Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie na Wydziale Teatru Tańca pt.: „TRANSDYPTYK” (2013), czy „I don’t wanna be a horse” w ramach międzynarodowego projektu „Recording Fields”, którego premiera odbyła się w Düsseldorfie w tanzhaus nrw (2014) - spójne z wieloma aktualnie podejmowanymi kierunkami poszukiwań artystycznych. Ponadto zespół realizuje również inne projekty, skierowane zarówno do dziecięcego widza („CzytANKI perFORMAtywne”, 2016) lub spektakle przy udziale zaproszonych do współpracy twórców, np. nagrodzony Grand Prix XIII Ogólnopolskiego Przeglądu Monodramu Współczesnego w Warszawie i Nagrodą Główną 3. Koszalińskich Ogólnopolskich Dni Monodramu spektakl „toniejestpostawartystyczna! czyli premiery nie będzie!” (czerwiec 2015) w reżyserii Anny Piotrowskiej i wykonaniu Łukasza Pawłowskiego. Zespół jest również zaangażowany w tworzenie programu edukacyjnego pod nazwą „Ciało jako medium”, realizując warsztaty taneczne, wykłady poświęcone sztuce tańca i spotkania z artystami. Spektakle i programy edukacyjno-artystyczne powstają również we współpracy z Fundacją Rozwoju Tańca eferte w ramach projektu „sezon artystyczny eferte_Rozbark”.

PROFIL ARTYSTYCZNY ZESPOŁU
Próbując określić charakterystykę działalności twórczej  Bytomskiego Teatru Tańca i Ruchu ROZBARK pod kierunkiem Anny Piotrowskiej wskazać można kilka najważniejszych obszarów działań:
RESEARCH
Każdy spektakl powstaje w oparciu o długi proces zbierania materiałów i poszukiwania różnorodnych kontekstów dla wybranych tematów artystycznych. Coraz więcej miejsca w działaniach zespołu zajmuje eksplorowanie industrialnej przestrzeni Śląska.
TEATR EKSPERYMENTALNY
Produkcje teatru dążą więc do efektu pełnego, wielowymiarowego widowiska, które wpływa na różne zmysły widza i sprawia, że odbiór spektaklu i jego interpretacja odbywa się niejako na kilku poziomach równolegle. Jest to teatr, któremu towarzyszy raczej atmosfera tajemniczości i zatartych granic między różnymi kategoriami estetycznymi, pobudzająca do refleksji i dyskusji, niż przejrzysta i rozrywkowa formuła.
TEATR AUTORSKI
To, co silnie determinuje pracę zespołu to również metody pracy z ciałem, opracowywane przez Piotrowską przez wiele lat w postaci autorskich propozycji ćwiczeń, ale i metod pracy z materią słowa, inspiracjami muzycznymi i wizualnymi, jak również pracę mocno eksplorującą przestrzeń. Praca nad każdym projektem ma na celu przywołanie jak najbardziej poszerzonego pola skojarzeń i inspiracji, który poddawany jest mocnej weryfikacji przez reżysera.
WSPÓŁPRACA
Istotnym elementem pracy zespołu są również regularne rezydencje twórców i warsztaty z tancerzami zespołu, prowadzone przez zapraszanych do ROZBARKU twórców polskich i zagranicznych. W listopadzie będziemy mieli okazję zobaczyć zespół w najnowszym spektaklu, którego choreografię stworzy Cecilia Moisio z Finlandii, projekt zrealizowany będzie w ramach zamówień choreograficznych Instytutu Muzyki i Tańca.
CIAŁO INDUSTRIALNE
Szukając wspólnej płaszczyzny dla tańca i lokalnej przestrzeni, odnaleźć ją można w dwóch równoległych procesach – nieustannym zderzaniu się różnych światów (akcentując pęknięcia i przesunięcia między tym, co tradycyjne, bliskie, oswojone z tym, co może przynieść przyszłość – marzeniem, tęsknotą, potrzebą) oraz nieustannej redefinicji (proces przekształcania się przestrzeni industrialnej w postindustrialną wywołuje ambiwalentne uczucia – nostalgię i smutek przemijania ale i potrzebę stworzenia nowego miejsca i nowej tożsamości). Spektakle zespołu Teatru Rozbark to próba pokazania pęknięć w naszym postrzeganiu rzeczywistości i wydobywaniu nowych wizji funkcjonowania człowieka w przestrzeni dotkniętej permanentną zmianą. Pęknięcie to sprawia, że żadna konkretna forma taneczna nie ma za zadanie zdominować spektaklu. Ważniejsza jest energia, jaka pozostaje na styku różnych, czasem nieprzystających do siebie, form ruchu. Ciało industrialne to ciało rozpadające się i przekuwające energię w ruch, wypełniony ciężkością i siłą wyrazu. „Ciało industrialne” nie jest nigdy do końca zdefiniowane, a raczej tworzy się wraz z dyskusją między artystami i odbiorcami sztuki, we wspólnie dzielonej przestrzeni Bytomskiego Teatru Tańca i Ruchu Rozbark.