Ogólnopolska Konferencja Kultury - Taniec

W poniedziałek 18 września w Teatrze ROZBARK odbyło się kolejne spotkanie w ramach Ogólnopolskiej Konferencji Kultury, tym razem poświęcone tańcowi. W konferencji udział wzięła wiceminister kultury i dziedzictwa narodowego, pani Wanda Zwinogrodzka.

Ogólnopolska Konferencja Kultury to multidysplinarne, wielowątkowe przedsięwzięcie zaplanowane z myślą o możliwie kompletnym poznaniu, przedyskutowaniu, zinterpretowaniu, w efekcie zaś – wcieleniu w życie zamierzeń i realizacji potrzeb polskich środowisk artystycznych. Na Konferencję złoży się cykl 11 sympozjów zorganizowanych według dwóch dopełniających się wzajem porządków: tematycznego i geograficznego, oraz dwunastego sympozjum podsumowującego całość. Plenarne obrady zaprogramowane z udziałem środowiskowych autorytetów, artystów i organizatorów mają za zadanie omówienie najistotniejszych zagadnień wiążących się z aktualnym stanem kultury w Polsce, zarówno w jej wymiarze instytucjonalnym, jak i z punktu widzenia indywidualnego twórcy.
W Bytomiu zorganizowano sympozjum, którego głównym bohaterem był taniec. Ponad setka specjalistów z całego kraju z dziedziny tańca współczesnego i baletu dyskutowała w poniedziałek między innymi na temat statusu artysty w zawodzie tancerza, systemu wsparcia artysty tancerza, specyfiki instytucji tanecznych oraz przekwalifikowania profesjonalnych artystów tańca. W konferencji uczestniczyli przedstawiciele instytucji artystycznych, edukacyjnych, a także główni zainteresowani – artyści tancerze i choreografowie.
Aktualna i kompleksowa diagnoza życia kulturalnego Polski, która jest celem OKK, powinna następnie otworzyć perspektywę dla zmian legislacyjnych, obejmujących w pierwszej kolejności podstawową w tym zakresie Ustawę o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, jak również niezbędne modyfikacje powiązanych aktów prawnych, takich jak ustawy o prawie autorskim, emeryturach, samorządzie czy organizacjach pożytku publicznego i wolontariacie, a także wykorzystanie możliwości zmian nielegislacyjnych w postaci programów ministerialnych, list dobrych praktyk czy sformułowaniu porozumień i układów zbiorowych.